فاجعه ی اتللو
درد خودمان را به کی بگوییم؟ با کی دعوا کنیم؟ سر چه کسی داد بزنیم؟ پیش کی برویم؟ لابد با خودتان می گویید چی شده که داغ کردم. اول لطفا اين عكس ها را نگاه کنید.
خب نظرتان چیست؟ فوق العاده است نه؟ توی همین تهران خودمان اتفاق افتاده. آن هم هر شب، نه مخفی و پنهانی بلکه علنی و رسمی.
برادران بسیجی من،نمی شود این بار برویم جلوی وزارت ارشاد علیه این وضعیت آشفته ی تئاتر و سینما شعار بدهیم؟ نمی شود به خاطر این فاجعه جنبش وبلاگی راه بیاندازیم؟ نمی شود کمی سر این مسئولین داد بزنیم؟
این قدر ساکت بوده ایم که هر کسی هر کاری دلش می خواهد با این کشور می کند!
+ نوشته شده در چهارشنبه هفدهم شهریور ۱۳۸۹ ساعت 14:12 توسط حامد ملحانی
|
برگزيده ي نخستين جشنواره ي لبخند ايراني در بخش داستان نويسي (ارديبهشت 88)