داستانک هفتم: آخر قصه
قصه ی هر کسی یک جور تمام می شود
و من درست بالای قبر ایستاده بودم
وقتی قصه ی مادربزرگ داشت تمام می شد
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم بهمن ۱۳۸۷ ساعت 9:22 توسط حامد ملحانی
|
از چشم من
دلنوشته هاي يك جوان شيعه ي ايراني
برگزيده ي نخستين جشنواره ي لبخند ايراني در بخش داستان نويسي (ارديبهشت 88)برگزیده ی نخستین جشنواره ی وبلاگ نویسی ازحماسه تا حماسه (اسفند 89)
برگزیده ی نخستین جشنواره ی وبلاگ نویسی خط بیداری (تیر 90)
نوشتههای پیشین
- اردیبهشت ۱۳۹۴
- دی ۱۳۹۳
- آبان ۱۳۹۳
- شهریور ۱۳۹۳
- تیر ۱۳۹۳
- فروردین ۱۳۹۳
- اسفند ۱۳۹۲
- بهمن ۱۳۹۲
- دی ۱۳۹۲
- آذر ۱۳۹۲
- آبان ۱۳۹۲
- مهر ۱۳۹۲
- شهریور ۱۳۹۲
- مرداد ۱۳۹۲
- تیر ۱۳۹۲
- خرداد ۱۳۹۲
- اردیبهشت ۱۳۹۲
- فروردین ۱۳۹۲
- اسفند ۱۳۹۱
- بهمن ۱۳۹۱
- دی ۱۳۹۱
- آذر ۱۳۹۱
- آبان ۱۳۹۱
- مهر ۱۳۹۱
- شهریور ۱۳۹۱
- مرداد ۱۳۹۱
- تیر ۱۳۹۱
- خرداد ۱۳۹۱
- اردیبهشت ۱۳۹۱
- فروردین ۱۳۹۱
- اسفند ۱۳۹۰
- بهمن ۱۳۹۰
- دی ۱۳۹۰
- آذر ۱۳۹۰
- آبان ۱۳۹۰
- مهر ۱۳۹۰
- آرشيو
پیوندها
- مشترك مورد نظر
- ناکجا آباد
- بن بست
- مظلومیت
- جزیره ی متروکه
- دوئل
- کیستی ما
- آنتي مضحك
- سياسي نوشت هاي يك دختر دانشجو
- چشم سوم
- پلاك 8
- افشاگر
- آلما
- يه بنده خدا
- سندس
- نوشته هاي يك دانشجو
- ما امروز
- راه را گم نکنیم
- دروغ نگو
- طرفداران عدالت
- نوشدارو
- کتونی
- ساعي
- باسم ربّ الشهداء و الصّالحین
- غلام اهل بيت
- يار مهربان
- نقطه چين تا خدا
- قمارباز
- بانوي مسلمان
- اشكان
- بيداريه
- چند جرعه انديشه
- دليل راه
- پَر صداقت
- دلنوشته...
- ولایت
- یادم باشد کیستم!
- صداقت
- سیمرغ
- مهدی امیری
- سربازان امام عصر
- كربلا آنگونه كه بود
- در تمنای نگاهت بیقرارم تا بیایی