نماز جماعت جامعه
خيلي فرق است بين نماز جماعت و نماز فرادا. كافيست كمي به روايات مربوط به ارزش نماز جماعت نگاهي بياندازي تا اين مطلب برايت روشن شود:
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله و سلم فرمود:
هر کس چهل روز نمازهاى خود را با جماعت بخواند به طوری که یک تکبیرة الاحرام از او فوت نشود، دو برائت آزادى براى او نوشته مىشود، یکى نجات از نفاق و دیگرى رهائى از آتش.
«محجة البیضاء/ج 1/ص 344»
از اين دست روايات بسيارند، اما علت اين همه تاكيد بر نماز جماعت چيست؟
امام رضا علیه السلام فرمود:
علت تشریع نماز جماعت آن است که اسلام و توحید و بندگى و اخلاص به خداوند متعال در معرض دید عموم و ظاهر و مشهور در میان مردم باشد.
«وسائل الشیعه/ج 5/ص372»
نماز جماعت احكام به خصوصي دارد كه عمدتا به رابطه ي بين امام با ماموم يا مامومين با يكديگر مربوط مي شود. مثلا در نماز جماعت مامومين نمي توانند جلوتر از امام يا خيلي عقب تر از او بايستند. در نماز جماعت مامومين نمي توانند افعال نماز را پيش از امام يا خيلي بعدتر از امام به جا بياورند. در نماز جماعت هر كسي نمي تواند امام باشد، بايد شرايطي داشته باشد كه يكي از آنها عدالت است.
در جامعه ي اسلامي رابطه ي بين حاكميت و مردم از جنس نماز جماعت است. در اين رابطه كسي امام است كه به خدا نزديكتر است، وقتي نماز جماعت برپا مي شود نمازهاي تفرقه آميز فرادا از رسميت مي افتند، در نماز جماعت جامعه ي اسلامي، كسي حق ندارد از امام جلو بزند يا از او عقب بيافتد، جلوتر يا عقب تر بايستد، حمد و سوره را بلند بخواند و يا از صفوف نمازگزاران فاصله بگيرد.
بعد از امام خميني بعضي ها خواستند فرهنگ امام را هم در بهشت زهرا دفن كنند. كلمه ي امام جاي خودش را داد به مقام معظم رهبري، و ما كه تازه چشم باز كرده بوديم حواسمان نبود چه كلاه بزرگي دارد سرمان مي رود. بعضي ها كه دلشان هنوز براي امام تنگ بود به جانشين صالحش مي گفتند آقا، بعضي صدايش مي كردند رهبر، عده اي كه خودماني تر بودند خطابش مي كردند آسيد علي آقا. تلويزيون ها مي گفتند مقام معظم رهبري يا معظم له يا حضرت آيت الله، تريبون ها مي گفتند رهبر انقلاب يا ولي امر مسلمين يا ...
و در تمام اين مدت جاي يك كلمه خالي بود، كلمه اي كه همه ي بار فرهنگ انقلاب را به دوش مي كشيد، كلمه اي كه به تنهايي از همه ي كلاهك هاي هسته اي آمريكا و اسرائيل قويتر بود، كلمه اي كه ترس در دل خيلي از اين خواص بي بصيرت و دوپهلوي امروز مي انداخت.
اين كلمه بيست سال در پستوي خاك گرفته ي ذهن ها فراموش شد تا اينكه شوك فتنه يادمان آورد ما در حال خواندن نماز جماعتي هستيم به امامت امام خامنه اي. آهاي BBC و VOA، آهاي سران فتنه ي سبز، آهاي مستكبرين جهاني، آهاي باراك اوباما، آهاي بنيامين نتانياهو ، آهاي ملك عبد الله، آهاي همه ي دنيا، خيالتان راحت باشد ما عوام با بصيرت تا امام اصلي اين جماعت ظهور نكرده است، نماز عمرمان را به امام خامنه اي اقتدا مي كنيم تا چشمتان در بيايد.
پي نوشت: فتنه گران عزيز سبز! در مطلب قبل كلي فحش و ناسزا نثار امام عزيزم و بنده كرديد. اولا جواب اين فحش ها به قيامت، دوما نه امام عزيزم و نه بنده با اين فحش ها از ميدان فرار نمي كنيم. لطفا خودتان را خسته نكنيد!

برگزيده ي نخستين جشنواره ي لبخند ايراني در بخش داستان نويسي (ارديبهشت 88)